Energia

Utworzona wskutek wybuchu kula ognista spowodowała silny błysk światła (trwający krócej niż jedną dziesiątą sekundy), którego natężenie wystarczyło, by w pobliskich palnych obiektach wzniecić ogień. Temperatura w miejscu wybuchu osiągnęła ok. 3000°C. Ludzie znajdujący się w odległości 800 m od kuli ognistej w ciągu ułamka sekundy zamienili się w kawałek dymiącego czarnego węgla. Niezwykle duża energia spowodowała nie tylko zwęglenie ciał ludzkich, lecz wręcz odparowanie ich wnętrzności. Po przeraźliwej ciszy wypełnionej światłem nastąpiła fala uderzeniowa pędząca z olbrzymią prędkością. Całe miasto płonęło. Raz po raz słychać było potężne detonacje. Ludzie, którzy przeżyli, mieli spaloną skórę, zwisającą im z rąk, policzków, ich ciała ociekały krwią. Zerwana skóra z twarzy i ciał tych ciężko rannych ludzi to skutek działania gwałtownego podmuchu na powstałe błyskawicznie wcześniej pęcherze. Ciała ludzi były niesamowicie spuchnięte, niektóre twarze tak zniekształcone, że nie można było odróżnić przodu od tyłu. Ludzie jeszcze zdolni się poruszać uciekali, ale wszędzie szalały pożary. Niektórzy z nich wskakiwali do wody, by uchronić się przed burzą ognia. Niektóre ze zbiorników przeciwpożarowych wypełnione były po brzegi zmarłymi ludźmi, rozdęte ciała ludzkie dryfowały w siedmiu rozwidleniach rzeki Ota. Poruszający się jeszcze ludzie mieli trudności z odnalezieniem drogi - znaczna część miasta wyglądała jak pustynia. Słowo „zniszczenie" miało tutaj bardziej przerażające znaczenie niż dotychczas.