Dyfuzja gazowa

W metodzie dyfuzji gazowej, wykorzystującej dużą liczbę pomp służących do przepompowywania niezwykle korozyjnego gazowego sześciofluorku uranu (UF6) przez kolejne kaskady (było ich 3122), pojawił się problem korozyjnego oddziaływania na uszczelnienie (smary) w tych pompach. Rozwiązanie tego problemu przyczyniło się m.in. do opracowania przez firmę Du Pont de Nemours nowego materiału - teflonu, który dzisiaj jest powszechnie stosowany w gospodarstwach domowych. Ponieważ wykonanie rurociągów z litego niklu przerastało całą amerykańską produkcję tego cennego metalu, więc postanowiono stalowe rury powlekać niklem od wewnątrz - był to nowy, trudny proces technologiczny. Instalacje wzbogacania uranu składające się m.in. z tysięcy pomp, tysięcy kilometrów rur oraz pół miliona różnych zaworów musiały być szczelne po pierwsze ze względu na zawartość cennego surowca, po drugie ze względu na wyjątkową korozyjność UF6, ale przede wszystkim ze względu na ludzkie zdrowie. W tym celu opracowano i wdrożono stosowany do dzisiaj spektrometr będący helowym wykrywaczem nieszczelności w różnego rodzaju instalacjach.